Etena Dena
Sinopsia
Unearen presan harrapatuta bizi gara. Bertigo etengabe batek eramaten gaitu, oraina kontsumitzeko bakarrik existituko balitz bezala. Dena dagoeneko da, dena ez da nahikoa. Dena bihurtzen da iheskorra, nahikoa ez. Zer gertatuko litzateke oraingo unea premiazkoa ez, presentziazkoa baizik balitz? Zer gertatuko litzateke eszena presari aurre egiteko modu bat balitz, denbora gorputzarekin ukitzeko eta betiereko bihurtzeko modu bat, segundo gutxi batzuetarako bada ere?
Vivimos atrapadas en la prisa del instante. Un vértigo continuo nos arrastra, como si el ahora solo existiera para ser consumido. Todo es ya, todo es poco. Todo se vuelve fugaz, insuficiente. ¿Qué pasaría si el ahora no fuera urgencia, sino presencia? ¿Qué pasaría si la escena fuera una forma de resistir la prisa, de tocar el tiempo con el cuerpo y hacerlo eterno, aunque solo sea por unos segundos?

